Blinde paniek
“Er zijn lang niet meer zoveel insecten dan jaren geleden”, zegt een buurman van even verderop. “Ik kan me nog goed herinneren dat na een autoritje, de grille en de koplampen helemaal zwart zag van de vliegen”.
Dat geloof ik best. Er zoemt, vliegt en fladdert een stuk minder in het rond, maar ze hebben totaal geen last van steek-, bijt- of prikschaamte.
In het kader van ‘redt Maya de Bij en consorten’, zaaien we braaf bloemen, planten we boompjes en spuiten we geen gif. Want zonder insecten, geen bestuiving, geen eten en valt het hele ecosysteem als een kaartenhuis in elkaar.
Maar waar ik mijn hersenen niet omheen kan vouwen, is dat die kleine krengen zonder enige aanleiding onschuldige weerloze mensen aanvallen.
Sta ik op de weg als koeien-klaar-over, heb ik in mum van tijd een kraag van rode bulten in mijn nek.
