Breuk

Woensdag 28 Januari 2026

Breuk

Komt een boer bij de dokter. Dat kinkt als het begin van een onwaarschijnlijke grap. Welke boer bezoekt er nu een dokter? Dan moet je echt on-tie-ge-lijk lang klachten hebben, die je al jaren hebt genegeerd en voortvarend voor je uit hebt geschoven. Want eenmaal bij de dokter, dan heb je ook wat. En meestal zegt hij of zij, dat je het rustig aan moet doen. En welke boer zit daar nou op te wachten?

In onze vakantie in oktober begon het lijstje van pijntjes en klachtjes onvermijdelijk om aandacht te zeuren. Met het stoppen met melken in het vooruitzicht en de winter voor de deur, leek dit, met tegenzin natuurlijk, het meest geschikte moment om er een telefoontje aan te wagen. De doktersassistente hoorde het aan en plande gelijk een dubbel consult in. Ook zij weten het. Wanneer een boer belt, is het serieus.

De periode van ontkennen was voorbij en het werd een doorverwijzing voor een ingreep in het ziekenhuis van Hardenberg. Dat klinkt overzichtelijk, persoonlijk en dichtbij.

En inderdaad, in de wandelgangen voel je je meteen thuis want je hoort overal om je heen gezellig en vertrouwd Nedersaksisch. “Ie liek mien wel ‘n keerl met ‘n schroe’mdreier in de zak”, zegt een verpleegkundige tegen het mannetje van de technische dienst. “Wil ie mien karregie es eem andrei’n”.  

Niks geen poespas of interessant-doenerij. Alles ademt hier de sfeer van gewoon doen. Eind van de middag word ik gebeld door de chirurg en ik ben compleet verrast door zijn onvervalst Vlaams accent. “Allee, Amai zeg! Uwen man had ook wel eerder moogen koomen.”  Ja, vertel mij wat.

Maar goed, alles is mooi achter de rug. Gerlof mag het de komende weken frustrerend rustig aan doen en lacht zich de komende tijd nog even geen breuk. Want daar is hij namelijk net vanaf.

Annemiek

Cartoons; Hein de Kort