Coach

Sinds een jaar of vier zitten we af en toe aan de koffie met een erfcoach. Gerlof en ik stonden al een tijdje op een ‘midlifecrises-kruispunt’ rondjes te draaien. We waren allebei, op onze eigen manier en in ons eigen tempo, aan het broeden. “Waar zien we onszelf en onze boerderij over 15 jaar?” Je weet wel, van die vragen die elke 45 plusser zichzelf stelt. “Wat wil ik nog?” en “Wat kan ik eigenlijk nog meer dan alleen boer zijn?”

De feiten waren duidelijk; geen opvolger (en dat is helemaal prima), een oude melkstal een computersysteem wat aan vervanging toe is en onze ogen die al heel lang niet meer straalden.

We stonden een beetje wortel te schieten op dat knooppunt vol keuzes en kansen en hadden geen idee welke afslag we moesten nemen. Dus leek het ons een goed idee om een coach in te laten vliegen. Iemand die, met een frisse kijk, naast ons kwam staan en net even andere vragen stelt. Het gaf ons nieuwe inzichten.

Boeren in Nederland, is èn blijft topsport. En wat is een topsporter zonder een goede coach? Al is een erfcoach niet te verwarren met een fanatieke sportcoach die, langs de lijn, de longen uit zijn lijf schreeuwt of je de verkeerde baan instuurt. Maar een sparringpartner die, samen met jou, de mogelijkheden op je erf ordent en op zoek gaat naar jouw dieper liggende drijfveren.

Zitten jullie nu ook in een rouwproces? vraagt onze erfcoach “Nee, we voelen totaal geen verdriet of heimwee en onze ogen stralen weer”.

De nieuwe route die we zijn ingeslagen voelt fijn, het geeft ons tijd en lucht. Het enige nadeel daaraan is, dat we meer kunnen uitstellen. De eerste 2 uur, van een klus van 10 minuten, voelen nu het zwaarst. Daar coachen we onszelf doorheen, met een schop onder onze kont.

Annemiek

Wil je meer weten over een erfcoach? www.boerenperspectiefoverijssel.nl