De laatste keer

De laatste keer

Voor veel dingen is het de laatste keer. De laatste doos met buisfilters openen, de laatste jerrycan reinigingsmiddel aanbreken en de laatste keer melk monsteren. Maar wanneer we voor het laatst melken, is nog niet bekend. Dat hangt af van het aantal liters wat de koeien geven.

Sinds de dames dag en nacht op stal staan, gaat de melkgift achteruit. Een aantal koeien verwachten in het voorjaar een kalfje en geven van nature langzaamaan minder melk.

Afgelopen zaterdag hebben we afscheid genomen van twee koeien, waarmee we altijd heel prettig hebben samengewerkt. Er was wederzijds respect en waardering en dat maakt het afscheid nemen moeilijk.

Gelukkig hebben ze een fijn nieuw thuis gekregen op een kleine boerderij in de buurt. Dat maakt heel veel goed. Binnen een paar uur ontvangt Gerlof een appje met een foto waarop de dames lekker in de wei staan te grazen. “Het gras valt goed in de smaak” staat eronder.

Twee koeien minder. Behalve dat we deze meisjes gaan missen, zullen we het ook merken in de melktank. We houden het aantal liters goed in de gaten. Elke drie dagen wordt de melk opgehaald. Wanneer er minder dan 500 liter (eigenlijk kilogram) in de melktank zit, krijgen we een boete van 100,- euro. Dat is voor ons het omslagpunt en dan zullen we stoppen met melken.

Vandaag wordt de melk opgehaald en kunnen we aflezen hoeveel we hebben geleverd. Heel spannend. Ik zie aan de bandensporen op de straat dat de RMO (Rijdende melkontvangst) is geweest. Ik durf niet te kijken op het afleverschema. Gerlof twijfelt ook, maar Chiem trekt een sprintje. Gelukkig, we zitten nog ruim boven de 500 liter.

Raar is dat. We hebben er zolang naar uitgekeken. Maar nu het dichterbij komt, stellen we de laatste keer melken nog liever even uit.

Annemiek