Dubbel Goud

Woensdag 18 Februari 2026

Dubbel Goud

De sneeuwklokjes luiden voor één dag de lente in. De mist heeft plaats gemaakt voor een frisse bries en babyblauwe lucht. Het stierkalfje heeft eindelijk de sprong gewaagd en huppelt nu vrolijk in zijn hok. Vijf hazen spelen haasje over en op het hoge nest aan het begin van de straat is meneer Ooievaar begonnen aan zijn voorjaarsschoonmaak.

Mijn winterdip smelt als sneeuw voor de zon. Ik heb weer zin om mijn mouwen op te stropen. Bij de kringloop hebben we een kast op de kop getikt en vol enthousiasme beginnen we aan een opruimsessie. We drinken buiten koffie, gewoon omdat het kan.

Uit de wind in de zon voel ik de warmte op mijn gezicht. Ik moedig haar aan, zich vaker van haar stralende kant te laten zien. De tuin begint te kriebelen. Binnenkort maak ik een tuinplan. Maar vandaag kweek ik alleen wat sproeten.

Aan het einde van de middag staat er een hardlooprondje op het program. Al is de zin ver te zoeken, ik kan geen reden bedenken of smoes verzinnen om de kantjes er af te lopen. Ik weet dat het me goed doet en morgen is het mooie weer voorbij.

Terwijl ik de straat uit ren, zijn mevrouw en meneer Ooievaar tegen elkaar aangekropen, verlangend naar lentekriebels. Ik wordt blij van het vertrouwde ritme van de natuur. Dat alles elk jaar terugkomt, ook al denk je soms van niet.

Na een blokje van 6 keer de eerste weg naar links, heb ik ruim 6,5 kilometer in de benen. In slow motion bereik ik de finish. “Ja!!!” roep ik met beide handen in de lucht en rits mijn hardloopshirt open. Mijn HEMA-BH is iets te zien. Geen Olympische plak, juichende toeschouwers en sponsorcontracten.

Ik heb mezelf overwonnen, zoals de lente de winter overwint. En dat is dubbel goud.

Annemiek

 

Foto Ooievaars; Danny Slijfer