Gevaarlijke hobby

Gevaarlijke Hobby

Het is een zeldzame zonnige zondagochtend in september. We zitten op het terras met koffie, koek en krant. Groepjes vijftig plussers, racefietsen gezellig kletsend voorbij. Kijk! zeg ik tegen Gerlof, dat kun jij straks ook doen. Dan wordt je een Mamil (Middle Aged Man In Lycra)

We zijn driftig opzoek naar hysterische hobby’s voor de ander. Wanneer het werk in de stal straks wegvalt, zullen we met meer ideeën moeten komen dan alleen een beetje motorrijden en nieuwe recepten in de airfryer uitproberen. Die werd namelijk de afgelopen zomer alleen gebruikt om het droge stof gehalte van het gras te bepalen.

Om ons lichaam en geest een beetje fit en soepel te houden, zullen we iets aan sport moeten doen. En terwijl ik daarzo over zit te mijmeren, zie ik tussen de leilinden en de beukenheg door, onze grazende koeien. Achter alle tinten bruin, grijs, zwart en wit, kleurt iets fel blauws met glimmend zilver.

Ik storm naar binnen, pak de verrekijker en stel bij de heg scherp om het te ontcijferen wat ik zie. Een vrouw kruipt onder het stoomdraad door, schuift haar fiets naar zich toe, krabbelt overeind en loopt met haar stalen ros aan de hand zigzaggend tussen de kudde richting ons huis.

Gerlof springt in de benen en wacht haar op bij de uitgang van het land. “Ik ben de weg kwijt”, zegt de vrouw verontschuldigend.

“Zeg dat wel. Je bent behoorlijk van het padje, wanneer je zomaar tussen een koppeltje gehoornde koeien loopt.”

“Ja, maar ik ben verdwaald, en mijn man zei aan de telefoon dat ik naar de dichtstbijzijnde weg moest lopen.”

“En toen vond u het een goed idee om dwars door een kudde koeien te lopen!? Dat is wel een heel gevaarlijke hobby en als iemand dat kan weten, dan ben ik het wel.”

Annemiek