Ik Vertrek

“Ik zie jullie nog een keer vertrekken naar Scandinavië ofzo.” We kijken de beste man met grote ogen en opgetrokken wenkbrauwen aan. Boven onze hoofden ploppen twee grote vraagtekens op. Hoe komt hij op dat idee? vragen wij ons af. We zetten andere stappen, slaan onbekende wegen en beleven nieuwe dingen. Dat kun je zien als een bijzondere reis. Maar emigreren? Nee, dat is nooit in ons opgekomen.

Ik houd van Holland, en geniet enorm van de mooie diverse seizoenen. Nou ja, dat lieg ik een beetje. Gerlof slaat met alle plezier de koude donkere winters over en ik krijg hittestress bij temperaturen boven de 22˚C en vind het scherpe zomerse licht heel vervelend. Kortom; je ziet ons niet voorbijkomen in het tv programma; ‘Ik Vertrek’.

Wij genieten van grote dromen en kleine avonturen dichtbij huis. Terwijl Gerlof bezig is met operatie strijkijzer, rollen er tranen over mijn wangen. Het raakt me, dat er zomaar tijd voor is om dit klusje te klaren, zonder dat het maanden op onze denkbeeldige kluslijst heeft gestaan.

Na enig gemor, gepor en gepier op de intensive care, is het oude vertrouwde strijkboutje helaas niet meer te redden. Het heeft geen schuld en het ligt het niet aan Gerlof’s kluskwaliteiten. Dus ik meld manlief niet aan voor ‘Help! mijn man is Klusser’.

Ook het reality-programma; ‘Boer zoekt Baan’© hoeft niet met een cameraploeg op de stoep te staan. Want is Gerlof voor twee dagen per week begonnen als manusje-van-alles bij klusbroer Bernno.

En morgen, op eerste Kerstdag, duiken we nog dieper in ons nieuwe avontuur. Voor het eerst in meer dan dertig jaar, hoeven we met Kerst niet te melken. Deze nieuwe fase op onze levensroute, begint niet met een Enkeltje naar Verweggistan, maar met samen wakker worden in Witharen.

We wensen jullie hele liefdevolle feestdagen.

Lieve groeten Gerlof & Annemiek