In de kiem

We zijn begonnen aan onze grote bioakkerbouw-inspiratietour en zitten aan de keukentafel bij boer Chris. “Wat is jullie ambitie?” vraagt hij. We kijken hem een beetje glazig aan. Ambitie is een groot woord.

“We hebben wel wat ideeën”, beginnen we voorzichtig. We willen starten met een eenvoudig instap-gewas met weinig risico’s zoals; maïs, graan en misschien een eiwitrijk product. Het moet natuurlijk bij onze grond passen èn behapbaar zijn met de beschikbare mensen, middelen en machines. Eén van de uitdagingen straks, is het onkruidvrij houden, van wat nu kruidenrijkgrasland is. Daarnaast hebben we voldoende zelfkennis dat we niet geschikt zijn om grote hordes plukkende, rapende of schoffelende mensen te managen.

Termen als focus, timing en precisie komen voorbij. Oei! denk ik, afdeling Planning & Organisatie moet straks flink aan de bak want wij blinken nou niet direct uit in strakke discipline. Het wordt me deze ochtend steeds duidelijker. Overstappen van melkveehouder naar akkerbouwer is echt wel even andere koe(k).

‘Samenwerken met de natuur moet je zien als een spel. Om het goed te spelen moet je de spelregels kennen.’ We moeten het oog op ons land houden, zodat we op tijd signaleren en flexibel mee bewegen. Een beetje uitstellen, aanklooien en freewheelen is er niet bij. Ik zie heel veel ruimte voor ontwikkeling.

Even later staan we met z’n drieën op een akker. Links staat valeriaan, rechts stond deze zomer paardenbloemen voor thee en verderop prachtige wortels. Tussen de maisstoppels gaat de schop in de grond. Boer Chris pakt een hand zwarte aarde en roert voorzichtig met zijn vinger. Twee ontkiemende zaadjes komen tevoorschijn. ‘Kijk, deze houden het bodemleven in de winter actief .’

Maar ik denk; Die twee zaadjes, dat zijn wij. Aan het begin van een nieuw avontuur. Ons groeiproces, nog helemaal in de kiem.

Annemiek