Laat los & geef gas

Het is vakantietijd. Op facebook, insta en polarsteps zien we adembenemende kiekjes van reusachtige bergen, mooie zonsondergangen en stoere roadtrips. De prachtige plaatjes zijn een welkome afleiding om de doodsaaie boekhouding nog even voor ons uit te schuiven.

Onze vakantie is geboekt, maar laat nog even op zich wachten. De enige berg die wij deze week beklimmen, is de hooibalenberg van circa 6 meter hoog. Voor ons, Nedersaksische berggeiten, een hele klim. Het panorama uitzicht, met rondom bloemkoolwolken, is waanzinnig en zeker de moeite waard.

Ook hier slaat de zomerstand toe. We drinken langer koffie, eten makkelijke maaltijden en drinken net wat meer wijn en bier dan normaal.

Een tandje terugschakelen is pure noodzaak, want Emma, Roelie, Fetje, Marian, alle Bertha’s en Jeanines staan volledig in de vertraging. Snel even een boodschapje doen in Ommen is er ook niet bij. Mijn doelgerichte boodschappenmodus, steekt hard af tegen de ‘van de camping afgespoelde’ vakantiegangers, die sleep-slipperend door de supermarkt slenteren.

Ik baan me een weg door de discussiërende families en lawaaierige scouts die staan te wikken en te wegen wat er vanavond op de BBQ, skottelbraai of op het kampvuur ligt. Laat los, Annemiek.

Op één meter van de achterdeur, neemt de bodem van mijn boodschappenkratje, vol verwenboodschappen, deze gedachte letterlijk. Van je holladiejee! stort alles naar benee. De grote watermeloen stuitert over de stoep en staart me met open wond aan.

Hoog tijd voor een ieniemienie vakantiemomentje. We stappen op de motor, touren langs onbekende wegen en slingeren over dijkjes. Weg van alles en iedereen. We likken aan een ijsje langs de IJssel en eten gebakken vis op Urk. Na een paar uurtjes gas geven, is de bovenkamer leeg en de accu weer opgeladen.

Laat los en geef gas, zo redden we het wel tot oktober. Samos, nog even geduld aub.

Annemiek