Loom & Sloom

De wekker gaat af. Het is verleidelijk om nog even diep onder de dekens te duiken. Ik heb zin in zon en ben niet de enige. Ook Bertha heeft een ochtendhumeur en ligt erbij alsof ze een zwaar weekend heeft gehad. “Goeiemorgen! wakker worden!” roep ik vanaf de voergang. Langzaam komt er wat leven in de brouwerij.

Naast haar snurkt Roelie. Zij is al een week over tijd. Het hele weekend kijken we verwachtingsvol of we iets zien wat lijkt op het begin van de aanstaande bevalling. Maar niets. Ze maakt zelfs nog geen uier. Alsof het kalfje denkt; Zo lang de zon zich niet laat zien, draai ik me, op deze mistroostige maandagochtend, nog mooi even om.

Ik spuit eerst de vloer van de melkstal nat, zet emmers klaar en knoop de hekken dicht met de juiste mastworp. Daarna haal ik Bertha op uit de potstal.

Vorige week stond ze keurig bij het hek te wachten. Ik zag het als een overwinning en was helemaal trots dat we in korte tijd zo’n goede band hadden opgebouwd. Maar vandaag heeft mevrouw geen zin. Kom meissie! Na tig motiverende schouderklopjes, geef ik het op en roep Gerlof erbij. Het streelt zijn ego en laat een deuk achter in de mijne.

Binnen warmen we ons aan een straffe bak koffie en kijken naar de merels, musjes en meesjes op de stoep. Tussen de alerte flierefluiters, valt een grijsbruin bolletje op met een spits snaveltje. Het dappere ding scharrelt dromerig zijn ontbijt bij elkaar. Als amateurspotters pakken we ons vogelboekje erbij: Het is de heggemus.

Ook hij was vandaag te loom en te sloom want even later dwarrelen er overal donsveertjes in het rond en likt de poes haar snor.

Ik mopper op de poes èn op de lente omdat ze zo lang op zich laat wachten.

Annemiek