Over Leven

Soms ben ik het hier op de boerderij gruwelijk zat. 7 dagen per week, 360 dagen in het jaar hetzelfde eentonige ochtend- en avondritueel. Van het altijd en eeuwig op de klok kijken en werk dat als een boomerang maar terug blijft komen, krijg ik het bij vlagen benauwd en snak ik naar lucht en variatie.

Terwijl een ander droomt van het landleven, verlang ik naar een 9-tot-5-baan en zoek ik op Funda naar een huis met een behapbaar tuintje. Een baan en een huis waarbij je de deur achter je dicht kunt trekken en zorgeloos geniet van vrije avonden, weekenden en vakanties.

Vooral wanneer ik moe ben, last heb van een hongerklap, cafeïnedip of hormonale bui. Of een gevaarlijke combinatie van het hele kwartet zoals afgelopen zaterdag het geval was. Dan barst de bom en komen al mijn boerderijfrustraties er als een tsunami uit.

Om weer zen te worden, volg ik Kringloop-therapie. Uren in m’n eentje heel tevreden struinen, snuffelen en schatzoeken. Een dag heen en weer jakkeren op de trekker doet ook wonderen, net als wandelen in de miezerregen. Wat dat laatste betreft, heb ik een prima zomer.

Sinds een half jaar heb ik een nieuw medicijn ontdekt, een goede remedie tegen overprikkeling, aanvallen van somberheid en hysterie. Wanneer ik schrijf, vergeet volledig de tijd en maak helemaal niets mee van wat er om mij heen gebeurd. Het vlees brandt aan, de melk kookt over en de melktap is soms een kwartier later open.

Met pen en papier orden ik mijn hoofd en hart, zodat het daarboven en vanbinnen weer voor even luchtig en nuchter is. Zo kan ik de sleur en de stress, de stilte en de storm, de schaduw en de schoonheid van het boerenleven aan.  Schrijven geeft me veerkracht en evenwicht tussen Lucht & Laarzen.

Annemiek