Reünie
Het is zondagochtend. Ik laat de hond uit en maak de melktap schoon. Terwijl het langzaam licht wordt, zijn mijn gedachten nog op de basisschoolreünie van gisterenavond.
De foto’s, verhalen en een rugzak vol herinneringen brachten ons terug naar de jaren ’80. De tijd van onbezorgd buiten spelen, stoepranden en loloballen. Onze kleren waren krijgertjes, doorgegeven of zelf genaaid, omdat bij iedereen thuis elk dubbeltje werd omgedraaid.
Kinderen voor Kinderen, Madonna en Frizzle Sizzle werden geplaybackt op kamp of voor de buurman, eh ik bedoel, Sinterklaas.
In de klas hing een ouderwets schoolbord en we hadden kleur- en inspiratieloze schoolboeken. Maar er heerste rust en duidelijkheid, want hoofdmeester Lanjouw was heer en meester in en om de school. Wat fijn om hem weer te zien.
Stop nooit met vragen stellen, zei hij op de laatste schooldag. Ik rende met tranen op mijn wangen naar huis met maar één vraag; Waarom kunnen we niet voor altijd in dezelfde klas blijven?
