Stabiel

Buiten is het saai, somber en grijs. Zelfs de vogels vinden er geen fluit aan en houden hun snavels stijf op elkaar. Het is de laatste inspiratieloze energie-zuigende zaterdag van januari. Gelukkig die hebben we achter de rug, nu februari nog.

Nu Gerlof het een paar weken rustig aan moet doen, neem ik het ochtendritueel over; hondje wandelen, pinken voeren, waterbakken vullen en Bertha melken. Ik heb mijn hardloopclubje voor de komende maand afgezegd. Het werk is niet veel en ik doe het graag. Maar ik heb er een gruwelijke hekel aan wanneer ik me moet haasten om te kunnen hardlopen.

Na een week meekijken, stagelopen en instructies opvolgen, melkt Miekie met de mini-melker. De eerste keren zat ik onhandig te hannesen en Bertha moest vooral wennen aan mijn stem en werkwijze. Gerlof is van het doortastende doorpakken en ik meer van het vriendelijke vragen. Maar inmiddels zijn we dikke vriendinnen en sjokt ze gemoedelijk achter me aan richting de melkstal.

Daar staat Gerlof met een spermarietje. Bertha is tochtig (1). Aan haar de eer om als eerste het rietje in ontvangst te nemen van ons nieuwe vleesras; Stabeliser (2). Dus als het goed is, zijn “we” in blijde verwachting en eten we in november beschuit met muisjes.

Na een uitgebreide koffie- en puzzelpauze, strik ik vastberaden mijn veters en begin ik aan mijn dribbelrondje door de mist. Een uur later is mijn hoofd leeg en mijn humeur opgeklaard. De winterblues heb ik even achter me gelaten. Hardlopen is net als schrijven. Ik schud en schrijf het weer, de week en de wereld van me af.

Voor Bertha een rietje en voor mij een pen en een paar hardloopschoenen. Meer hebben we niet nodig om ‘stabiel’ door het leven te stappen.

Annemiek

(1) Tochtig = Bertha heeft haar ei-sprong en is vruchtbaar

(2) Stabeliser = een samengesteld hoornloos vleesvee ras met ¼ Red Angus, ¼ Hereford, ¼ Simmenthaler en ¼ Gelbvieh.

Foto insemineren: Julie van Boven