Uitmesten

Opruimen staat nooit bovenaan ons prioriteitenlijstje. Aan alles hangt een herinnering of kleeft een tweede kans en dat maakt weggooien lastig. Onder het mom van ‘het kan altijd nog van pas komen’, bewaren we van alles en grijpen we zelden mis. Tenzij we zijn vergeten waar het ligt òf dat we het nog hebben. Zo stapelen projecten zich op en slibt huis en haard dicht.

Bij vlagen begint het te kriebelen en stropen we onze mouwen driftig op. De bijkeuken is als eerste toe aan een totale make-over. De oude hondenbench, die al 2 jaar niet wordt gebruikt, is een parkeerplaats van prut geworden. Eenmaal opgeruimd en keurig gesorteerd, heb ik de smaak helemaal te pakken. Maar dat ligt bij mijn wederhelft nog wat gevoelig.

Gelukkig dient de volgende opruimsessie zich aan. Binnenkort wordt de melktank opgehaald. Het grote gevaarte wordt vanuit het tanklokaal, via de voergang van de kalverstal, naar buiten gerold.

‘Operatie uittocht melktank’ verdient de voorbereiding van een interne verhuizing. We beginnen bij het scheefgezakte keukenkastje, dat in de loop der jaren is bedolven onder een berg oornummers, halsters, drinkemmers, spenen, spuitoverals, koppelstukken, kruiden en heel veel meer.

Opruimen heeft iets weg van schatzoeken. We worden heen en weer geslingerd tussen verbazing en verwondering. Het gaat van; ‘Waarom heb ik dit in vredesnaam bewaard!” tot “Oooh, had ik die schroevendraaier hier!”

Even later zijn we synchroon aan het uitmesten. Gerlof met de shovel in de stal en ik achter de laptop, die lijdt aan een overvol geheugen. Tussen de driedubbel opgeslagen documenten en prachtige plaatjes, verval ik opnieuw van “Aaah!” naar “Oooh!”

Het voordeel van ruimte is, dat je zoveel kunt bewaren. Het nadeel van ruimte is, dat je zoveel bewaard. Maar na een dagje uitmesten, is er weer ruimte in hoofd, hart en haard.

Annemiek