Versiering

Het is eerste Paasdag. De twee koeien zijn gemolken en we nemen nog even de tijd om een blik te werpen in de potstal. Plien drinkt bij haar moeder en verderop krijgt Hikkie, het pasgeboren stiertje, een schoon-lik-sessie.

Ons oog valt op twee pinken, Janita zuigt bij Bertha. Dat is niet de bedoeling. We zien dat het Bertha energie kost, ze is de laatste tijd iets afgevallen. We moeten haar een handje helpen om een grens aan te geven. Aangezien een assertiviteitstraining voor koeien nog niet bestaat, zit er niets anders op dan zuiger Janita te voorzien van een neusring.

Een neusring is een klem, die via beide neusgaten tegen het neusschot wordt vastgedraaid. Wanneer Janita illegaal wil drinken, raken de omhoogstaande punten de uier van Bertha. Dat is pijnlijk en stimuleert haar om van zich af te schoppen of weg te lopen, zodat het zuigen stopt.

We drijven Janita in de wachtruimte en binden haar vast aan het hek. Daar laat ze duidelijk merken dat een gothic neusring niet haar stijl is. We zijn het met haar eens. Het is bepaald geen sieraad maar helaas wel nodig en nuttig. Een korte, en voor Gerlof pijnlijke, worsteling volgt. Stoeien met gehoornde koeien, het blijft een gevaarlijke hobby.

Binnen versier ik de ontbijttafel met gezellige paasprutjes. Gerlof wrijft over zijn rib. Dat zal hem de komende dagen nog wel even jeuken.

Dan komt onze nachtbraker van de trap gestommeld en schuift stilletjes met een grijns aan de rijk gedekte tafel. Hmmm… een grijns op zondagochtend, daar zit een verhaal achter. Al snel zien we de “schitterende” reden. Onze Grote Vriendelijke Vriend heeft in de feesttent een oorbel laten schieten.

Ik moet even wennen. Niet elke versiering is nodig, nuttig of brengt even veel sfeer. Maar zolang het geen neusring is met stekelige stekels, kan ik er mee leven.

Annemiek